Worst Superheroes ever Part 2

Έχουμε ξαναπεί πως στον κόσμο των κόμικς συναντάς μέσα στις σελίδες τους, αληθινά αριστουργήματα. Ήρωες που σε κάνουν να θαυμάζεις τους δημιουργούς τους για την σύλληψη της ιδέας τους και φυσικά την άρτια μεταφορά τους στο χαρτί. Μέχρι εδώ όλα καλά. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις  ηρώων που αδυνατείς να καταλάβεις τι στον πέοντα σκεφτόντουσαν οι δημιουργοί τους. Η νοητική ή η ψυχολογική διαταραχή τους, είναι τόσο εμφανής που την αναγνωρίζεις από τα πρώτα κιόλας καρέ. Με άλλα λόγια…. What the Fuck?

Τεράστιο λάθος τους  να την εκφράσουν δημόσια και να κυκλοφορήσουν σειρές που φυσικά δεν προχώρησαν παραπάνω από κάποια τεύχη. Πως θα μπορούσαν άλλωστε; Και εμείς κάθε μέρα σκεφτόμαστε εκατομμύρια μαλακίες αλλά δεν τις μετατρέπουμε σε κόμικ Υπέρ ήρωες…. Στο παρελθόν είχαμε ξανακάνει ένα Top 5 με τους χειρότερους super heroes που υπάρχουν στην ιστορία των κόμικς. Μπορείτε να το διαβάσετε πατώντας εδώ

Μας έχετε ζητήσει επανειλημμένα και sequel. Δεν μπορούσαμε να σας χαλάσουμε το χατίρι. Ετοιμάσαμε και δεύτερο μέρος στο οποίο αυτή την φορά, συμπεριλάβαμε και κάποιους super villains. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν την αντίστροφη μέτρηση.

Νο 5: Madame Fatal

Αυτός ο χαρακτήρας ήταν δημιούργημα του Art Pinajian. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση μέσα από το Crack Comics #1, τον Μάιο του 1940. Συμπεριλαμβάνεται δηλαδή στην λεγόμενη Golden age of comics. Τρομάρα του… Μέσα στις σελίδες του κόμικ, ο αναγνώστης παρακολουθεί τις ιστορίες μιας καλοστεκούμενης και υπέρ δραστήριας γραίας, που λύνει μυστήρια και σαπακιάζει στα μπουνίδια διάφορους εγκληματίες. Ναι και όμως το κάνει. Μιλάμε για σωματική δύναμη που θα ζήλευε ακόμα και ο Batman. Τώρα πιθανόν θα αναρωτιέστε πως το καταφέρνει αυτό. Συγνώμη αλλά κάθε super hero που σέβεται τον εαυτό του έχει και κάποιο μυστικό. Το μυστικό της δύναμης της Madame Fatal κρύβεται σε ένα ζευγάρι όρχεις…

Στην πραγματικότητα είναι άνδρας! Το όνομα του/της είναι Richard Stanton. Είναι ένας ξανθός, γοητευτικός, έξυπνος άνδρας με πολλά λεφτά που βρίσκεται στην ακμή της σωματικής του δύναμης και επέλεξε να γίνει τιμωρός του εγκλήματος μεταμφιέζοντας τον εαυτό του σε γριέτζο. Αρχίζετε και εσείς τώρα να διακρίνετε πως κάπου κάτι δεν πάει καλά, σωστά; Δεν νομίζω πως θα υπήρχε κανένα πρόβλημα αν ο τύπος ήταν master of disquise και χρησιμοποιούσε τις μεταμφιέσεις του για να πατάξει το έγκλημα. Αλλά όχι…. Ντυνόταν μόνο γριά… Μάλλον τα κλασικά γιαγιαδίστικα ταγιεράκια είναι πιο πρακτικά από τις κολλητές ολόσωμες φόρμες, τις κάπες ή τις μάσκες για ένα super hero κατά τον δημιουργό.

Ίσως κατά βάθος ο σκοπός του ήταν να αποκτήσουν οι συνταξιούχες γιαγιάδες αλλά και οι cross dressers ανα τον πλανήτη, έναν ήρωα που θα μπορούσαν να ταυτιστούν μαζί του. Ποιος άλλος θα έλεγε “έλα να ντυθούμε γιαγιάδες και να παίξουμε τους super heroes? Εσύ κυρά Κατίνα και εγώ κυρα Μάρω…” Αυτός ο χαρακτήρας  θα πρέπει να ήταν η πηγή έμπνευσης ταινιών τύπου: Tootsie και Μs. Doubtfire. Πιθανόν και της αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς: Golden girls. Κατά τα άλλα δεν βρίσκω κανένα άλλο λόγο ύπαρξης του. Μια τραβεστί super γιαγιά… πόσο μα πόσο λάθος…

Νο 4: Stone Boy

O Stone Boy είναι δημιούργημα των Edmond Hamilton και John Forte. Έκανε την παρθενική του εμφάνιση μέσα από το  Adventure comics #306 τον Μάρτιο του 1963. Ο εξωγήινος Dag Wentim από τον πλανήτη Zwen, είχε την ικανότητα να μετατρέπει το σώμα του σε πέτρα. Ικανότητα που εξέλιξαν όλοι οι κάτοικοι αυτού του πλανήτη για να επιβιώσουν από τις 6μηνης διάρκειας νύχτες. Με άλλα λόγια είναι ένας ”αμυντικός μηχανισμός” τύπου suspended animation. Στην ουσία όμως δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια 6μηνη χειμερία νάρκη καθώς όταν μετατρέπουν το σώμα τους σε πέτρα δεν μπορούν να κουνηθούν καθόλου… χμμμμ… άρα ο αγαπητός Dag είναι μεν άτρωτος super hero αλλά ένας super hero που δεν χρησιμεύει απολύτως πουθενά… πιο pathetic πεθαίνεις. Ίσως βέβαια ως καλόγερος για ρούχα, παλτά, καπέλα να ήταν κάτι ξεχωριστό, ειδικά από θέμα design. Τώρα που το σκέφτομαι και ως πέτρινο άγαλμα, θα ήταν ιδανικός κατουροσκατοσυλλέκτης πετούμενων πτηνών ή ως αγαπημένο σημείο ούρησης αδέσποτων σκύλων. Να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Σε αυτό το σημείο να αναφέρω πως όταν είναι πέτρινος τα μαλλιά του δεν επηρεάζονται, παραμένουν ως έχουν. Σας έρχεται και εσάς η εικόνα κάποιον δαιμόνιων πιτσιρικάδων που παίζουν βάζοντας  φωτιά στα μαλλιά του και γελούν σατανικά;

Επίσης νομίζω πως είναι ο ιδανικός ”σάκος του μπόξ”. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ασπίδα  ικανή να δεχθεί άπειρα μπουνίδια και γενικότερα κάθε λογής χτύπημα. Αυτό θα ήταν αρκετά βολικό για τους συνεργάτες του στην Legion of substitute heroes. Ωχ! Μας την έπεσαν οι κακοί. Τι κάνουμε τώρα; Χαλάρωσε ρε, άσε τον Dag να φάει όλο το ξύλο… Για να είμαι  ειλικρινής, οι δημιουργοί του κατάλαβαν την τεράστια μ@λακία που έχουν κάνει και έτσι στην πορεία, αποφάσισαν πως μετά από αρκετή εξάσκηση o Dug έμαθε να ελέγχει τις δυνάμεις του. Μπορούσε πια να μετατρέψει όποιο σημείο του σώματος του ήθελε σε πέτρα, π.χ την γροθιά του. Όμως ήταν  αργά. Το πνευματικό τους παιδί ήταν πλέον ”καμμένο χαρτί”.

Νο 3 : Leather Boy

Ο Leather Boy ή αλλιώς Gene Lorrene, είναι ένας χαρακτήρας που μόνο από την πρώτη ματιά μπορείς να καταλάβεις τα καταπιεσμένα σεξουαλικά απωθημένα των δημιουργών του, Dan Slott & Paul Pelletier. Πραγματικά ο τύπος είναι στην κυριολεξία ο ορισμός του party time των Village People και του George Michael… Μην μου πείτε πως όταν κοιτάτε την φωτογραφία του, δεν σας έρχονται στο μυαλό οι σκηνές από τα Police Academy που διαδραματίζονταν  στο Blue oyster Club…. και η μουσική που έπαιζε… ταταρατατατααα…

Αυτός  ο wanna be super hero  που στην πορεία παραστράτησε και έγινε κακό αγόρι, έκανε την πρώτη του εμφάνιση μέσα στο Great Lake Avengers#1 τον Ιούνιο του 2005. Εκτός από την χάλια αμφίεση του και το όλο story του, θα μπορούσε με ευκολία να είναι μια super hero fetish παρωδία. Ο Leather Boy ήταν ανάμεσα σε αυτούς που απάντησαν την αγγελία του Mr. Immortal για την δημιουργία των Great Lake Avengers. Απάντησε στην αγγελία όμως νομίζωντας πως ζητούσαν άτομα για ένα νέο S&M fetish group? What the Fuck??

Όταν φυσικά οι υπόλοιποι ήρωες κατάλαβαν περι τίνος πρόκειται και πως δεν έχει Κ Α Μ Ι Α  απολύτως υπέρ δύναμη, τίποτα, ποτέ, πουθενά, τον έδιωξαν με τις κλοτσιές, ή μάλλον χτυπώντας τον ελαφρά στον πισινούλι… Άλλο ένα μπράβο στους άχρηστους δημιουργούς  για την δημιουργία ενός superhero χωρίς καμία δύναμη. Μετά από καιρό οι Great Lake Avengers, χρειάστηκαν και πάλι νέα μέλη, για αυτό  έστειλαν προσκλήσεις σε όσους δεν αποδέχθηκαν την πρώτη φορά. Όπως για παράδειγμα στην Squirrel Girl. Όχι όμως στον Leather Boy. Αυτός το έμαθε και κάκιωσε. Ντύθηκε Dr.Doom, μπήκε κρυφά στο headquarter τους και δολοφόνησε εν ψυχρό τον σκίουρο pet & sidekick της Squirrel girl, Joe…. δεν γινόταν να σκοτώσει την ίδια την Squirrel girl; Ti του έφταιξε ο καημένος ο σκίουρος…

Αγγελία, S&M fetish group, δολοφονία σκίουρου… χμμμ… Οι δημιουργοί νομίζω πως πρέπει απεγνωσμένα να ζητήσουν βοήθεια από ειδικούς ψυχολόγους η ψυχιάτρους ή να σταματήσουν την χρήση ψυχοτρόπων ουσιών.

Καταλαβαίνω πως ένας πιθανός λόγος ύπαρξης ενός τέτοιου χαρακτήρα είναι η προσπάθεια να προσεγγίσεις νέο και τελείως διαφορετικό αναγνωστικό  κοινό. Όταν  όμως ο χαρακτήρας σου φοράει ένα κόκκινο ball gag στραποναρισμένο στο στόμα του, φοράει αλυσίδες και κάποια κομμάτια δέρμα καλύπτουν το κορμί του, νομίζω πως στοχεύεις σε κάποιο συγκεκριμένο κοινό… Λάθος ιδέα, χείριστη εκτέλεση.

Νο 2: Codpiece

Ένας super villain που πήρε το όνομα του από το αξεσουάρ που φορούσαν οι άνδρες περασμένων αιώνων, για να καλύψουν αλλά και να δώσουν έμφαση στα γεννητικά τους όργανα… κοινώς @ρχιδοσακούλα…

Ο Codpiece εμφανίστηκε μόνο σε ένα τεύχος (γιατί άραγε;). Μέσα στο Doom Patrol #70 The Laughing Game που εκδόθηκε από την Vertigo comics και είναι πνευματικό τέκνο της Rachel Pollack. Ομολογώ πως είναι αρκετά πρωτότυπη η έμπνευση της δημιουργού, να φτιάξει έναν penis themed χαρακτήρα αλλά αναρωτιέμαι τι ήθελε να ”περάσει” μέσα από αυτόν στο αναγνωστικό κοινό. Λυπάμαι αν γίνομαι σεξιστής, αλλά νομίζω πως δεν είναι τυχαίο πως το σύνολο της δουλειάς της θεωρείται μεγάλη έμπνευση για το γυναικείο φύλλο. Άλλωστε size actually does matter…

Η εμφάνιση του χαρακτήρα είναι σχετικά συμπαθητική. Φοράει έναν εξωσκελετό που του χαρίζει τις δυνάμεις του και τα χρώματα της στολής του δεν είναι άσχημα. Όταν όμως κοιτάς τον γιγάντιο ρομποτικό παργαλάτσο που ξεπροβάλει από τον καβάλο του δεν γίνεται να μην ξαπλωθείς από τα γέλια. Αυτή η εικόνα καταστρέφει τα πάντα.

O Codpiece βασανιζόταν από τα εφηβικά του χρόνια από complex κατωτερότητας σε ότι αφορούσε το μικρό του φισφιρίκο. H κοπέλα του στον σχολείο τον άφησε γιατί δεν ήταν ”αρκετά μεγάλος”. Αυτή βέβαια μιλούσε για το ύψος του αλλά ο Codpiece δεν δεχόταν κουβέντα. Έτσι μετά από χρόνια αποφάσισε να εκδηλώσει όλη την συσσωρευμένη οργή που έκρυβε μέσα του και έφτιαξε ένα γιγάντιο μεταλλικό ομοίωμα πέους που του χάριζε τις δυνάμεις του και αποφάσισε να γίνει εγκληματίας. Η ρομποτική του ”ματσόλα” είχε αρκετές χρήσεις. Μεγάλο όπλο κυριολεκτικά. Γινόταν τρυπάνι, κανόνι που εκτόξευε ριπές ήχου και λέιζερ. Επίσης έβγαινε από μέσα του ένα γιγάντιο ψαλίδι, μια τεχνητή γροθιά και ένας βραχίονας που χρησιμοποιούσε για τρίτο χέρι. Είδες τι μπορείς να κάνεις αν είσαι τεράστιος;

Αν και ήταν άξιος, στο τέλος έχασε σε μάχη από την Coagula (Μια υπέρ ηρωίδα transsexual!!!) και κατέληξε στην φυλακή. Καλύτερα για εμάς. Η εικόνα ενός τέτοιου φουρνόξυλου είναι 100% γελοία και ταυτόχρονα τρομακτική.

No1: Extrano

O Extrano, που στα Ισπανικά το όνομα του σημαίνει παράξενο, εμφανίστηκε για πρώτη φορά μέσα από το Millennium #2 της DC comics, τον Ιανουάριο του 1988. Το πραγματικό του όνομα ήταν Gregorio de la Vega. Δημιουργοί του ήταν ο Steve Englehart και ο Joe Staton. Και οι δύο έχουν δείξει καλά δείγματα δουλειάς, έτσι απόρησα όταν είδα τα ονόματα τους να μοστράρουν πλάι στην φιγούρα του ντελικάκου μάγου. Όλοι έχουμε τις κακές δημιουργικές στιγμές μας, αλλά όχι και έτσι. Φυσιογνωμικά ο χαρακτήρας, μοιάζει με τον Salvador Dali, σε μια αρκετά πιο κακοντυμένη και θυληπρεπής εκδοχή. Εν τάχη θα αναφέρω πως ο Extrano είναι ένας Ισπανός gay μάγος που όταν μιλάει για τον εαυτό του χρησιμοποιεί την λέξη ”auntie”… Αποκαλεί τον ευατό του με άλλα λόγια θείτσα…

Η όλη αεράτη, πεταχτή και γεμάτη σκέρτσο συμπεριφορά του, περιγράφεται εύστοχα με τον χαρακτηρισμό ”φτερά και πούπουλα”… ή με το ”κοντούλα λεμονιά”. Ήταν βασικό μέλος της super hero ομάδας, New Guardians και οι μαγικές δυνάμεις του ήταν πραγματικά αξιόλογες. Δυνάμεις που θα ήθελε να έχει κάθε μάγος που σέβεται τον εαυτό του. Όμως όταν εξαπολύει ριπές ενέργειας από τα χέρια του και φωνάζει δυνατά ”Να να να ατακτούλη κακοποιέ” όλα τα θετικά του σημεία μηδενίζονται αυτόματα. Πως να πάρεις στα σοβαρά ένα μάγο που κάνει ξόρκια φωνάζωντας ”ουι, ουι, ουι, η θείτσα τώρα θα σου δείξει τι μπορεί να κάνει…” και ξέρεις πως μιλάει για τον εαυτό του. Μα είναι τόσο άρρωστο αυτό…

Ακόμα μεγαλύτερο λάθος ήταν οι προσπάθειες που έκαναν οι δημιουργοί να δεί το αναγνωστικό κοινό αυτό τον χαρακτήτα στα σοβαρά. 10.000 φορές να το γύρναγαν σε κωμωδία. Νομίζω πως θα πήγαινε πολύ καλύτερα. Και είναι άσχημο να υποτιμάς την νοημοσύνη των αναγνωστών με αυτόν τον τρόπο. Σε μια από τις μάχες του, δέχθηκε την επίθεση από έναν gay vampire φορέα του AIDS με το όνομα Hemo Goblin και έτσι έγινε και ο ίδιος φορέας… Οτι τί;;;; gay vampire φορέα του AIDS;;; Γιατί ; Για ποιό λογο; Ti σκατά είχαν στο κεφάλι τους όταν έγραφαν τέτοιο σενάριο; Αναγνωρίζω πως η προσθήκη του στο κόμικ, είχε ως σκοπό να λειτουργήσει ως comic relief, αλλά πραγματικά είναι η χειρότερη εκδοχή που θα μπορούσαν να σκεφθούν…

Νομίζω πως το όλο story του  βασικά, είναι απλά μια προσβολή προς όλους τους ομοφυλόφιλους και τους φορείς του AIDS. Όταν προσεγγίζεις τόσο λεπτά θέματα καλό είναι να τα σεβαστείς κιόλας.

Mr Comic About Mr Comic

Γεννημένος Geek, καλλιτέχνης από την φύση μου. Βρίσκω τον κόσμο που ζούμε αφάνταστα ρηχό. Λάτρης των κόμικς και βιβλιοφάγος. Κόμικς και βιβλία έγιναν οι καλύτεροι μου φίλοι από παιδί. Αν μπορούσα σίγουρα θα ταξίδευα στο χρόνο. Αρκούμαι και στο να ταξιδεύω στον πλανήτη. Σπούδασα κινηματογράφο γιατί αγαπώ τις ιστορίες. Εθίστηκα και από τότε δηλώνω στα κρυφά σκηνοθέτης. Για τα προς το ζην παλεύω κάθε μέρα με τέρατα και δαίμονες, ίσως για αυτό πιστεύω πως μόνο η αγάπη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο και όχι τα χρήματα. Ραδιοφωνικός παραγωγός κατά καιρούς. Jedi το πρωί. DJ τα βράδια με φίλους. Αγαπώ την βιβλιοθήκη μου και τις αγκαλιές. Αν είχα μια ευχή, αυτή θα ήταν σίγουρα να έχω υπερδυνάμεις.

Speak Your Mind

*