Worst Comic Covers (part 1)

Όλοι μας έχουμε ακούσει το: Μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλο του. Στην συγκεκριμένη περίπτωση μη κρίνεις το comic, αλλά υπάρχουν κάποια εξώφυλλα που σε κάνουν να βγεις από τα ρούχα σου και να πεις: Γιατί; Για ποιό λόγο έγινε έτσι ή τι θέλει να μας πει ο καλλιτέχνης; Θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε μερικά εξώφυλλα comic που θεωρούμε ότι αξίζουν να μπουν σε αυτή την λίστα. Λέω λίστα, γιατί θα υπάρχει και part 2, 3, 4….

Με τι κριτήριο όμως θα κρίνουμε εμείς οι θνητοί ένα κακό εξώφυλλο; Να θυμίσουμε ότι το γούστο είναι διαφορετικό για τον καθένα και έτσι κάτι που δεν αρέσει σε μένα, μπορεί να αρέσει σε άλλους. Τι ορίζει ένα κακό εξώφυλλο; Μπορεί να είναι ένα ιδιότροπο ή παράξενο θέμα που περιγράφει, που σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να του δώσει μια μοναδικότητα και να το κάνει αρεστό σε πολλούς. Μπορεί από την άλλη να είναι ένα κακό σχέδιο ή έλλειψη έμπνευσης του καλλιτέχνη. Μπορεί και όλα τα προηγούμενα. Πιστεύω ότι αυτά που θα παρουσιάσουμε να σας βρούν σύμφωνους.

Ξεκινάμε με το Shazam # 6 του 1973. Υπήρχε μια περίοδος, την δεκαετία του 40 κυρίως, όπου στα εξώφυλλα έχουμε συνδυασμό φωτογραφίας και comic σχεδίου. Ήταν κάτι πρωτοποριακό για την εποχή, αλλά ακόμα και τότε δεν είχε πάντα το αποτέλεσμα που θα ήθελαν. Η τεχνολογία στις εκτυπώσεις και μοντάζ φωτογραφίων δεν ήταν όπως σήμερα, οπότε τα σπέσιαλ εφέ δεν ήταν και τόσο σπέσιαλ. Και φτάνουμε στο συγκεκριμένο εξώφυλλο. Θα περίμενες το 1973 να υπήρχε κάποια πρόοδος στο συνδυασμό φωτογραφίας και σχεδίου. Αλλά όχι. Αν και ο σκοπός ήταν να δώσει μια ζεστή και χαλαρή ατμόσφαιρα το εξώφυλλο αυτό είναι περίεργο και βαρετό.

Τι να πρωτοπούμε; Ένα άσπρο κενό εξώφυλλο για backround. Το χέρι του Captain Marvel είναι λίγο παραμορφωμένο και κρατάει ένα αφύσικα μεγάλο comic. Τα παιδάκια φαίνονται ότι ήταν ασπρόμαυρα και έχουν χρωματιστεί μετά. Τα μεγαλύτερα, για το σώμα του, πόδια του παιδιού που είναι αγκαλιά. Και το σώμα του Captain Marvel δεν αναλογεί με τα σώματα των παιδιών. Φαίνεται πολύ μικρότερος και ψεύτικος. Αρκετά φάουλ σε ένα εξώφυλλο που μου φέρνει σε παιδικό εφιάλτη παρά σε super hero comic.

Στην επόμενη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με έναν αμφιλεγόμενο καλλιτέχνη. Ο Rob Liefeld ιδιαίτερα την δεκαετία του 90, ξεκίνησε πολύ δυνατά σχεδιάζοντας πολλούς τίτλους της Marvel. Κάποιοι τον θεωρούν παραγωγικό αλλά οι περισσότεροι τον κράζουν πολύ. Μα πάρα πολύ. Υπάρχουν αρκετά site με τις κακές σχεδιαστικές στιγμές του. Και πιστέψτε με υπάρχουν πολλές. Προσωπικά τον θεωρώ ατάλαντο σχεδιαστή. Δεν είναι άσχετος. Σχεδιάζει αρκετά καλά. Απλά κάποια πράγματα δεν τα κάνει ή τα κάνει χάλια. Επίσης αντιγράφει και άλλους καλλιτέχνες.

Στο συγκεκριμένο εξώφυλλο του Captain America #2 του 1996 γίνεται πανηγύρι από λάθη. Υπερβολικοί οι μύες στο λαιμό και στο στήθος του Captain. Μια πολύ λεπτή μύτη στο πρόσωπό του. Τα μαλλιά του μοιάζουν με άχυρα σε φωλιά πτηνών. Ένα άσχετο γυναικείο κεφάλι που απλά υπάρχει στο όλο μπερδεμένο σκηνικό. Το χέρι που υπάρχει κάτω από το κεφάλι ποιανού είναι; Το παπούτσι του Captain δεν είναι σε σημείο που τον “κολακεύει”. Το σχήμα της ασπίδας είναι πού περίεργο και από αυτή την γωνία δεν φαίνεται να είναι στρογγυλή. Και στο eyepatch του Nick Fury, πόσο λεπτός είναι ο σπόγγος που το κρατά; Ήθελα να ξέρω ποιός υπεύθυνος της Marvel, έδωσε το οκ να κυκλοφορήσει κάτι τέτοιο.

 

Συνέχεια με τον πιο γνωστό ήρωα της Dc, τον Superman. Θα μπορούσε να έχει καλύτερη μεταχείρηση στο Superman (vol. 2) #188 του 2003, γιατί δεν του αξίζει κάτι τέτοιο. Με τι να πρωτοξεκινήσουμε.

Μια τεράστια γροθιά που μοιάζει να βγαίνει από το εξώφυλλο σε πρώτο πλάνο και ένα κεφάλι δυσανάλογο του τεράστιου χεριού του. Μια περίεργη πόζα για μια γυναίκα που μοιάζει Ασιάτισσα, αλλά μάλλον πρόκειται για την Lois Lane. Και με ένα χαρούμενο πρόσωπο αν σκεφτεί κανείς ότι μόλις έχει περάσει από ένα τσιμεντένιο τοίχο. Το υπερμεγέθους περίεργο σαγόνι, αλά Ποπάϋ, του Superman. Άλλο ένα κενό κίτρινο φόντο από το πουθενά. Και για το τέλος η εντελώς άστοχη heat vision του ήρωα. Με την στάση που έχει, οι ακτίνες δεν θα έπρεπε να έχουν αυτήν την κλίση. Κατά τα άλλα ο Superman είναι οπιο γνωστός σοπυπερ ήρωας της Dc. Μάλλον απ΄ ότι φαίνεται δεν του φέρονται καλά.

 

Όσο πιο παλία ψάχνουμε, τόσο πιο εξωπραγματικά εξώφυλλα θα βρίσκουμε. Σίγουρα η αισθητική και ο τρόπος που σχεδιάζουν τους υπερήρωες διαφέρει, σε σχέση με τον σημερινό, αλλά το επόμενο εξώφυλλο έχει να κάνει με το θέμα του.

Είναι το World’s Finest Comics #14 του 1944. Εδώ έχουμε τον Batman, με τον Robin και τον Superman να στέκονται δίπλα σε μια λίμνη που κολυμπούν 6-7 έφηβοι (ή παιδιά). Αν εξαιρέσουμε την παραβίαση της πινακίδας που απαγορεύει, για άγνωστους λόγους, το κολύμπι, έχουμε 2 ενήλικες να κοιτάζονται περίεργα και ένας νεαρός να τους δείχνει την λιμνούλα με τα παιδιά. Τα βλέμματα τους είναι όλο απορία. Τι να σκέφτονται; Ότι τα παιδιά κολυμπούνε παράνομα; Αν θα πρέπει να βουτήξουν και αυτοί μέσα; Ποιός θα πέσει πρώτος; Και ο Robin; Προσπαθεί να τους παροτρύνει να μπούνε; Και να μην το θες το μυαλό σου θα πάει στο πονηρό. Δεν το γλυτώνεις. Είναι και τα χαμόγελα ύποπτα. Εννοείται ότι ένα τέτοιο θέμα δεν θα κυκλοφορούσε πουθενά στην εποχή μας. Την δεκαετία του 40 όμως πέρναγε σαν κάτι αθώο και χωρίς πονηρά υπονοούμενα. Και από πότε η μπέρτα του Superman είχε ένα κίτρινο τρίγωνο με το S; Μές την απορία το εξώφυλλο αυτό.

Και για επίλογο ένα δωράκι από τον Rob Liefeld. Ποιός εφυής, λογικός άνθρωπος θα ενέκρινε μια τέτοια εικόνα για τον Captain America; Είναι δυνατόν να επιτρέπουν να εκδοθεί σε comic κάτι τέτοιο; (να περιμένετε και άλλα μαργαριτάρια από τον κύριο Liefeld στο μέλλον)

(το θάψιμο θα συνεχιστεί στο part 2)

PSfiris About PSfiris

Ξεκίνησα από Μίκυ Μάους, έφτασα στους σούπερ ήρωες και συνεχίζω ακόμα παραπέρα. Μόνο που χρειάζομαι και άλλες βιβλιοθήκες για να τα χωρέσω όλα. Πιστεύω ότι υπάρχουν εξωγήινοι και ελπίζω σε μια zombie apocalypse, αν και θα την περνούσα κρυμμένος κάπου. Έζησα τα 80′ς, οπότε ότι είναι retro αξίζει την προσοχή μου.

Speak Your Mind

*