The Hedge Knight

Prologueue

Μεταφέροντας ένα έργο από το μέσο για το οποίο φτιάχτηκε σε ένα άλλο δεν εξασφαλίζει την ποιότητα του – τουλάχιστον αυτή που είχε η αρχική απόπειρα. Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι το νέο μέσο απαιτεί νέα δουλειά. Οι συντάκτες της μεταφοράς θα πρέπει να ανταγωνιστούν τον αρχικό δημιουργό για να ικανοποιήσουν το γνώστη του αρχικού έργου.

Είναι και θέμα χώρου. Το πως θα απλωθεί η ιστορία στο βιβλίο δεν έχει καμία σχέση με το πως συμπτυχθεί στην ταινία ή στο θεατρικό κομμάτι και πως θα αποδοθεί σ’ ένα εικονογραφημένο μέσο.

Εδώ θα εξετάσουμε αποκλειστικά νουβέλες που πέρασαν σε μορφή comic κι εύχομαι η κρίση μας να είναι δίκαιη κι αντιπροσωπευτική της προσπάθειας που καταβλήθηκε.

Η πρώτη κρούση αφορά το έργο του George R R Martin, Περιπλανώμενος Ιππότης.

  The Hedge Knight

Η επιλογή δεν είναι καθόλου τυχαία. Ο σάλος που έχει δημιουργηθεί γύρω από την τεράστια επιτυχία της σειράς Game of Thrones από την HBO και παράλληλα ο θρυλικά αργός ρυθμός με τον οποίο ο Martin μας δίνει καινούργιο υλικό, καθιστούν οποιαδήποτε νουβέλα στον κόσμο του Westeros επιθυμητή με απληστία ανάλογη του Golum απέναντι στο Δαχτυλίδι.

Δεν πρόκειται για prequel της σειράς όπως συχνά (και λανθασμένα) αναφέρεται πάνω στο βιβλίο ή στην καμπάνια προώθησης. Είναι μια εντελώς αυτόνομη ιστορία που εξελίσσεται την εποχή των παππούδων (προπάππων ίσως) των αγαπημένων ηρώων του Game of Thrones. Οι Targaryen βασιλεύουν αυτή την περίοδο και, όπως θα υποψιάζεται κανείς, δεν είναι ούτε λίγοι, ούτε ίδιοι μεταξύ τους, ο Martin το εξασφαλίζει αυτό με μεγάλη μαεστρία.

Η ιστορία επικεντρώνεται σ’ έναν νεαρό ιππότη ονόματι Dunk (με αμφιβολίες για το αν είναι σωστά χρισμένος) ο οποίος προσπαθεί να εξασφαλίσει τα προς το ζειν. Δεν είναι προφανώς στην υπηρεσία κάποιου άρχοντα κι αυτό σημαίνει ότι είναι περιπλανώμενος ιππότης (Hedge Knight) δηλαδή στην αναζήτηση κάποιου άρχοντα ώστε να τον υπηρετήσει για όσο καιρό συμφωνήσουν και πάλι πίσω στην αναζήτηση (προσωπικά, περισσότερο σα μισθοφόρος μου ακούγεται αλλά τέλος πάντων). Στο δρόμο δέχεται έναν βοηθό (ή αλλιώς squire) τον Egg έτσι ως συνηθίζεται με τους ιππότες. Ο Egg είναι όνομα και πράμα μιας κι έχει ξυρισμένο κεφάλι και θυμίζει πραγματικό αυγό. Έχει επίσης πολλά προσωπικά θέματα που τον κυνηγούν και πολλές εκπλήξεις όσον αφορά τη ζωή και την ταυτότητά του.

Η δεξιοτεχνία του Martin να ξετυλίγει την ιστορία – αφήνοντας πολλά παραθυράκια για μελλοντική χρήση – κρατάει τον αναγνώστη καρφωμένο. Ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι ότι κανείς δεν είναι ασφαλής κι έτσι ο αναγνώστης θα πρέπει να προσέξει σε ποιον χαρακτήρα θα επενδύσει συναισθηματικά γιατί μέχρι να τελειώσουν οι σελίδες, ο ήρωάς του μπορεί να έχει αποδημήσει στη λήθη για πάντα…

To adaptation – την προσαρμογή στο comic – έκανε ο Ben Avery και την παραγωγή και έκδοση ο οίκος Dabel Brothers.

Το σκίτσο είναι ικανό από μόνο του να σε κρατήσει, είναι αυτό που ονομάζω απλό και περιεκτικό, χωρίς υπερβολές. Η δουλειά υπογράφεται από τους Mike S. Miller (pencils) και Mike Crowell (inks).

Όσον αφορά τα εξώφυλλα, πέρα από τη δουλειά του Miller που κόσμησε τα περισσότερα, σε περιορισμένες εκδόσεις κυκλοφόρησαν (και κάποια που μοιράστηκαν την εμφάνιση του βιβλίου) σχέδια ιερών τεράτων όπως Boris Vallejo, Julie Bell και Ted Nasmith !!1!

Ο Martin έχει τη μανία να μη μπορεί ν’ αφήσει μια ιστορία ανεξάρτητη σταματώντας στο ένα βιβλίο παρά τη μετατρέπει σε σειρά. Η σημαντική διαφορά όμως του Hedge Knight με το πασίγνωστο Game of Thrones (ή για τους μυημένους A Song of Ice and Fire) είναι ότι τα “prequel” βιβλία είναι αυτοτελή. Οι συγκεκριμένοι  ήρωες πρωταγωνιστούν μεν, ανεξάρτητες οι περιπέτειές τους δε. Εάν ανησυχείτε για cliffhangers, μείνετε ήσυχοι, δεν παίζουν.

Το 2ο της σειράς The Sworn Sword έχει ήδη μεταφερθεί και το 3ο The Mystery Knight, αν και έχει κυκλοφορήσει ως βιβλίο από το 2010, βρίσκεται στη διαδικασία της παραγωγής ακόμα.

Για να δώσω μια τίμια βαθμολογία, θα πρέπει να το αντιμετωπίσω ως μεταφορά αλλά και ως ξεχωριστή δουλειά ταυτόχρονα. Η ιστορία συνεπώς ανήκει στο βιβλίο, αυτό που μας αφορά είναι αν προσαρμόστηκε καλά κι αν παρέμεινε κατανοητή χωρίς κενά. Θα πειραματιστώ λοιπόν:

Περιεκτικότητα της νουβέλας στο comic 8/10.

Σεναριακές εκπλήξεις/αποκαλύψεις 9/10.

Σχέδιο/Χρώμα 8/10.

Απόδοση χαρακτήρων 9/10.

Συναισθηματική Ταύτιση 8/10.

Η [κάθε άλλο παρά αντικειμενική] βαθμολογία: 8,4 στα 10.

Για όσους ενδιαφέρονται περαιτέρω, υπάρχει το αντίστοιχο wiki του Westeros, πολλά sites, μέχρι κι ένα tumblr ανακάλυψα αφιερωμένο στους Dunk & Egg. Προσοχή όμως στα spoiler γιατί αξίζει η ιστορία.

The Tiefling About The Tiefling

Συνελήφθην επί 7ετίας κι έκτοτε είμαι έξω με αναστολή.
Σπούδασα μέχρι που βαρέθηκα και ποτέ μα ποτέ δεν κατάφερα να εργαστώ σε κάτι που να μ'αρέσει.
Από μικρός επιθυμούσα να ζω στο μεσαίωνα αν και πολλοί ισχυρίζονται ότι ανθρωπιστικά είμαστε ακριβώς εκεί.
Ασχολήθηκα με πολλά δελεαστικά χόμπι που δεν ενδιαφέρουν κανένα.
Συνεχίζω να υφίσταμαι με την ελπίδα ότι υπάρχει κάποιο μυστικό που περιμένει να το ανακαλύψω. Μετά μπορώ να το καταστρέψω για να μην το βρει κανείς άλλος.

Αντιπαθώ την έλειψη τακτ, το στραβό παρκάρισμα, την ηλιθιότητα, τα μπέργκερ χωρίς πίκλες, την ασυνέπεια, τις ταινίες που δε μ'ενδιαφέρει να δω, τις γενικεύσεις, αυτούς που λατρεύουν τη σοκολάτα, το Νοέμβρη, την κρύα πίτσα, το σεπούκου, τα ακριβά εισιτήρια, το κέντρο της Αθήνας, το συνάχι, τη γραφειοκρατία, τα σαφρίδια, τις γυναίκες χωρίς φρύδια, το πλαστικό και οτιδήποτε δε χρειάζεται ξηρούς καρπούς αλλά έχει.
Μεταξύ άλλων.
Αν υπάρχει κάτι που συμπαθώ, μου διαφεύγει επί του παρόντος.

Τέλος, οι γάτες είναι κακά ζώα. Έχω μία.

Speak Your Mind

*