Small World

Η μοίρα του κόσμου/χάρτη είναι στα χέρια σου. Εκεί ζουν, ειρηνικά μέχρι τώρα, κάποιοι ξεχασμένοι πολιτισμοί που κάνουν ότι συνήθως κάνουν αυτοί: περνάνε την ώρα τους, ρεμβάζοντας, μέχρι να ‘ρθει μια αιμοδιψής πολεμική φυλή και να τους πετάξει έξω απ’ το χάρτη. Αυτή την αναπόφευκτη μοίρα ορίζεις εσύ κι έχεις το ρόλο του αδυσώπητου κατακτητή.

Το Smallworld κυκλοφόρησε το 2009 από την Days of Wonder. Κατασκευαστής του είναι ο Philippe Keyaerts και το παιχνίδι είναι ανακατασκευή του Vinci που χρησιμοποιούσε παρόμοιους μηχανισμούς αλλά με ιστορικά θέματα. Το Small world επεκτάθηκε στο χώρο της (Τολκινικής ή μη) φαντασίας αλλά ο σκοπός παρέμεινε ο ίδιος: Εισβολή-κατάκτηση-παρακμή. Κέρδισε το τίτλο Παιχνίδι της Χρονιάς το 2010 στο διαγωνισμό του Games magazine.

Το παιχνίδι είναι σχεδιασμένο για 2 έως 5 παίκτες (6 με το expansion) και καταναλώνει σε χρόνο περίπου 20 λεπτά ανά συμμετέχοντα παίκτη (κατά προσωπική εκτίμηση). Αυτό σημαίνει ότι με δύο παίκτες, τα 40 λεπτά είναι ένας νορμάλ χρόνος αλλά με έξι είναι λογικό να τραβήξει πολύ περισσότερο.

Overview

Ο κάθε παίκτης έχει στη διάθεσή του μια πληθώρα από φυλές (Humans, Elves, Dwarves, Giants, Trolls και άλλες πολλές) οι οποίες είναι ταιριασμένες με μια τυχαία ειδική δύναμη που δίνει πλεονέκτημα στο παιχνίδι. Αφού διαλλέξει μια από αυτές, εφοδιάζεται μ’ έναν συγκεκριμένο αριθμό tokens που απεικονίζουν αυτή τη φυλή. Με αυτά στο χέρι μπαίνει από μια άκρη του χάρτη κι αρχίζει να κατακτά περιοχές.

Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι ο παίκτης να μαζέψει νομίσματα βάση των κατακτήσεών του. Αυτό σημαίνει ότι η φυλή του θα πρέπει να μένει στις περιοχές του ταμπλό (για να πληρωθεί γι αυτές) πράγμα όμως που μειώνει σημαντικά τα διαθέσιμα tokens για νέες κατακτήσεις. Όταν ακολουθήσουν κι οι άλλοι παίκτες, ο χάρτης πλημμυρίζει από κόσμο κι έτσι γίνεται όλο και πιο δύσκολο για κάποιον να επεκταθεί. Σ’ αυτό το σημείο η λύση είναι μία: εγκαταλείπεις τη φυλή σου και διαλλέγεις μια καινούργια, με νέα δύναμη και φρέσκο πληθυσμό για να μπει στη μάχη. Η παλιά σου φυλή σταματά να επεκτείνεται μεν αλλά εξακολουθεί να δίνει πόντους (νομίσματα) στο τέλος του γύρου. Όταν υπάρξει ανάγκη να επαναληφθεί αυτό και να μπει σε παρακμή κι η 2η φυλή, η πρώτη σταματάει να υφίσταται (απλώς εξαφανίζεται) και ο παίκτης ξεκινάει πάλι με μια τρίτη (το νορμάλ όριο φυλών πάνω στο χάρτη είναι 2 για τον καθένα).

Περιεχόμενα

Με μια λέξη, πολλά.
Το βασικό πακέτο περιέχει 14 φυλές και 20 special powers. Σε συνδυασμούς (combos) Φυλής-Δύναμης αυτό μας κάνει 280 πιθανά ταιριάσματα πράγμα που πολλαπλασιάζει τις στρατηγικές και κρίνει το κατά πόσο επιθυμητό ή ανεπιθύμητο είναι ένα combo.

Το πλήθος των “στρατιωτών” που διαθέτει κάθε φυλή κρίνεται από 2 νουμεράκια, το ένα πάνω στην καρτέλα της φυλής και το άλλο πάνω στο special power. Το σκεπτικό είναι (πιθανότατα) ότι όσο πιο αδύναμη η ιδιότητα τόσους περισσότερους στρατιώτες παρέχει για να το αντισταθμίσει. Δε μιλάμε για πολλούς, συνήθως το άθροισμα είναι γύρω στο 10 ή 11. Το παιχνίδι διαθέτει για κάθε φυλή το μέγιστο πιθανό άθροισμα σε tokens.
Πέρα από τις playable φυλές, υπάρχουν και οι lost tribes που είναι tokens που στήνονται πάνω στο χάρτη από την αρχή και, όπως τονίσαμε στην εισαγωγή, σκοπός τους είναι να κάνουν ελάχιστα πιο δύσκολη την επέκταση κι η μοίρα τους προδιαγεγραμμένη, lost…

Τα νομίσματα, αρκετά για 6 παίκτες, χωρίζονται σε αξίες των 1, 3, 5, και 10. Επίσης υπάρχουν επιπλέον tokens που χρησιμοποιεί κάποια φυλή ή κάποια ειδική δύναμη. Υπάρχει ένα μοναδικό ζάρι το οποίο έχει πάνω τους αριθμούς 1, 2, 3 και τις υπόλοιπες έδρες κενές. Αυτό αντιπροσωπεύει απλά τις ενισχύσεις στην τελευταία σου επίθεση εάν σου περισσεύουν tokens αλλά όχι αρκετά για να κατακτήσεις.

Το εντυπωσιακό πλεονέκτημα του Small world είναι οι χάρτες του. Για κάθε αριθμό παικτών αλλάζει κι ο χάρτης. Έτσι στο βασικό παιχνίδι υπάρχει ο χάρτης για 2, 3, 4 και 5 παίκτες αντίστοιχα.
Πάνω σε κάθε χάρτη υπάρχουν ισάριθμα μοιρασμένες περιοχές με διαφορετικό terrain. Βουνά, πεδιάδες, βάλτοι, δάση και καλλιεργημένη γη. Αυτό εξυπηρετεί κάποια powers (που δίνουν bonus νομίσματα για κάποιο από αυτά) ή χαρακτηριστικά φυλής (που ανάλογα με το έδαφος τη βοηθούν στις κατακτήσεις). Επίσης υπάρχει θάλασσα στις γωνίες του χάρτη και λίμνες στο κέντρο.

Για κάθε παίκτη διατίθεται ακόμα μια καρτέλα οδηγιών με τις περιγραφές των φυλών και της κάθε δύναμης ξεχωριστά. Δεν είναι μόνο για την επιλογή των combos (που στήνονται από την αρχή του παιχνιδιού και δεν αναδιοργανώνονται) αλλά και για να γνωρίζει κανείς τι κακό έχει επιλέξει ο καθένας από τους συμπαίκτες του.

Μειονεκτήματα

Ένα – πρακτικά ασήμαντο αλλά θα το αναφέρουμε – μειονέκτημα είναι ότι λόγω των πολλών tokens και της συνεχούς ανταλλαγής πληθυσμών με το κουτί, ο παίκτης που αναλαμβάνει την “τράπεζα” έχει πολύ λιγότερο χρόνο να απολαύσει το παιχνίδι. Είναι πολύ πιο απαιτητική θέση από αντίστοιχα παιχνίδια. Τα tokens έρχονται από παντού κυρίως εξαιτίας των επιθέσεων που τα μειώνουν και δεδομένων ιδιοτήτων που τα αυξάνουν στο χάρτη. Ο “τραπεζίτης” έχει βαρύ έργο γιατί πρέπει να τα τοποθετεί στις δικές τους θήκες στο κουτί (αλλιώς νικάει το χάος), να πληρώνει τους παίκτες μετά το γύρο τους, να εφοδιάζει με νέα tokens όποιον αλλάζει φυλή και να παρέχει οποιαδήποτε επιπλέον μπλιμπλίκια επιτρέπει η κάθε δύναμη ή φυλή. Σχεδόν full time job.

Τα υπόλοιπα μειονεκτήματα έχουν να κάνουν πάλι με την τάξη αλλά αφορούν κυρίως τα expansions (Όποιος δε σκοπεύει ν’ αγοράσει expansions να περάσει στο τέλος του άρθρου, παρακαλώ). Κάθε νέα φυλή που εισάγεται παρέχει και τα αντίστοιχα σύμβολα όπως πολλές δυνάμεις βάζουν λογής-λογής tokens που σκορπίζονται στις κατακτημένες περιοχές. Να είμαστε ξεκάθαροι: Δε χωράνε στο original κουτί.

Το ίδιο ισχύει και με την επέκταση του 6ου παίκτη που προσθέτει νομίσματα και lost tribe tokens ανεβάζοντάς τα σε αριθμό που δε χωράνε στις αντίστοιχες θήκες άρα ή θα τα έχει κανείς χωριστά ή θα τα αφήσει πάνω στην καρτέλα των συμβόλων (ευτυχώς στέκονται).

Expansions, ας τελειώνουμε και μ’ αυτό το κομμάτι

Υπάρχει το expansion που επιτρέπει 6ο παίκτη και είναι κυρίως ο χάρτης για τους 6, νομίσματα, lost tribes και tokens βουνών (ναι, υπάρχουν και στο βασικό σε κάθε ορεινή περιοχή).

Υπάρχουν 5 (6 λένε οι φήμες) μικρά expansions που προσθέτουν 3-5 races και special powers στα οποία δε θα επεκταθώ αλλά μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στην official σελίδα και να το φχαριστηθείτε περισσότερο. Απλώς θα σταθώ σε δύο, το Be not Afraid και το Spider’s Web τα οποία δεν είναι απλά επεκτάσεις αλλά εσωκλείουν ένα tray/οργανωμένες θήκες ικανές να χωρέσουν άλλα δύο expansions η κάθε μία. Προφανώς οι άνθρωποι στη Days of Wonder καταλαβαίνουν το πρόβλημα της αποθήκευσης και γι αυτό έχουν λεπτομερώς στα κουτιά πώς θα χωρέσει που η κάθε φυλή από κάθε expansion. Κατ’ εμέ, επειδή είμαι κι αυστηρός κριτής, δε λύνει απόλυτα το πρόβλημα μια και πάλι δεν υπάρχει κουτί και περιορίζεσαι στο χάρτινο “περιτύλιγμα” αλλά τουλάχιστον μ’ αυτή την κίνηση δεν επιτρέπουν να σε κυριεύσει η απελπισία.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι τα μισά σχεδόν είναι fun-made από προτάσεις και ιδέες που γράφτηκαν μέσα στο forum του παιχνιδιού. Από μόνο του δε λέει τίποτα αλλά η ιδέα και μόνο ότι έχει κάποιος ως fan την ευκαιρία να επεκτείνει το αγαπημένο του παιχνίδι, είναι αρκετό, είναι… nerdgasm! Τα απλά expansions έρχονται γύρω στα 10€ το καθένα => είναι κρίμα να μην τα αποκτήσει κανείς. Το original παιχνίδι είναι κατά τι ακριβότερο από άλλα ομόλογα παιχνίδια αλλά ισοσταθμίζεται από τη φτηνή τιμή των επεκτάσεων.

Υπάρχουν κι άλλα expansions τα οποία όμως δεν ασχολούνται με φυλές. Αυτό που κάνουν είναι να εισάγουν εναλλακτικούς κανόνες στο παιχνίδι ή να προσθέσουν κάποια σενάρια που το κάνουν πιο ενδιαφέρον για όλους. Επιγραμματικά αυτά είναι:
Leaders of Small world (Εισάγει τους “Φύλαρχους”)
The Necromancer Island (Σενάριο)
Tales and Legends (Εισάγει τις Κάρτες Γεγονότων στο παιχνίδι)
Small world Realms (Αντί σταθερού χάρτη χρησιμοποιεί γεωμορφικά tiles που στήνονται σε custom συνδυασμούς)

Spin Offs

Αξίζει να αναφέρουμε το Small world Underground που έχει την ίδια λογική με το παιχνίδι που το ενέπνευσε, απλώς οι φυλές και η γεωμορφία είναι του υπόγειου φανταστικού κόσμου. Το SWU δεν είναι ακριβώς ίδιο, έχει επιπλέον κανόνες και εκπλήξεις που το διαφοροποιούν από το Small world όπως η χρήση των artifacts και των μαγικών τοποθεσιών. Το SWU δεν έχει expansions αλλά αν υπάρξει η ανάγκη για 6ο παίκτη, ο χάρτης του βρίσκεται στο expansion για έξι του Small world με κάποια extra tokens στη φιλοσοφία του underground.

Το Small world 2 είναι η ηλεκτρονική μορφή του παιχνιδιού που αναπτύχθηκε μετά από καμπάνια μέσω του kickstarter. Ότι γνωρίζετε από το επιτραπέζιο θα το βρείτε και στο web. Σιγά σιγά εφαρμόζονται και τα expansions που προσθέτουν φυλές (τσάμπα ή επί πληρωμή, δε γνωρίζω) φέρνοντάς το πιο κοντά στην πλήρη μορφή του. Τουλάχιστον δικτυακά δεν αγχώνεσαι μη χάσεις tokens ή σε ποια θυρίδα μπαίνει το καθένα. Μεγάλη δουλειά.

Γενικά η εμπειρία του Small world είναι πολύ καλή. Η διαδικασία να χτυπιέσαι συνεχώς με τους συμπαίκτες σου δεν είναι τραυματική και το κατά πόσο πετυχημένος είναι ο γύρος σου εξαρτάται από τη στιγμή που παίζεις εσύ – όταν παίζουν οι άλλοι, ακόμα κι αν σε χτυπάνε δε χάνεις και πολλά πράγματα. Σ’ αυτό το παιχνίδι σ’ ενδιαφέρει περισσότερο να συμμετέχεις παρά να κερδίσεις (είπαν όλοι οι συμπαίκτες μου) κι έτσι ανέρχεται θριαμβευτικά σ’ένα Ευκαιριακό ποσοστό αλητείας 3 στα 10 (4 εάν είσαι τελείως μπάσταρδος).

Κλείνω με μια συνοπτική εμπειρία μέσα από τα επιτραπέζια του Wil Wheaton. Να περνάτε καλά για να μην καταντήσετε lost tribes.

The Tiefling About The Tiefling

Συνελήφθην επί 7ετίας κι έκτοτε είμαι έξω με αναστολή.
Σπούδασα μέχρι που βαρέθηκα και ποτέ μα ποτέ δεν κατάφερα να εργαστώ σε κάτι που να μ'αρέσει.
Από μικρός επιθυμούσα να ζω στο μεσαίωνα αν και πολλοί ισχυρίζονται ότι ανθρωπιστικά είμαστε ακριβώς εκεί.
Ασχολήθηκα με πολλά δελεαστικά χόμπι που δεν ενδιαφέρουν κανένα.
Συνεχίζω να υφίσταμαι με την ελπίδα ότι υπάρχει κάποιο μυστικό που περιμένει να το ανακαλύψω. Μετά μπορώ να το καταστρέψω για να μην το βρει κανείς άλλος.

Αντιπαθώ την έλειψη τακτ, το στραβό παρκάρισμα, την ηλιθιότητα, τα μπέργκερ χωρίς πίκλες, την ασυνέπεια, τις ταινίες που δε μ'ενδιαφέρει να δω, τις γενικεύσεις, αυτούς που λατρεύουν τη σοκολάτα, το Νοέμβρη, την κρύα πίτσα, το σεπούκου, τα ακριβά εισιτήρια, το κέντρο της Αθήνας, το συνάχι, τη γραφειοκρατία, τα σαφρίδια, τις γυναίκες χωρίς φρύδια, το πλαστικό και οτιδήποτε δε χρειάζεται ξηρούς καρπούς αλλά έχει.
Μεταξύ άλλων.
Αν υπάρχει κάτι που συμπαθώ, μου διαφεύγει επί του παρόντος.

Τέλος, οι γάτες είναι κακά ζώα. Έχω μία.

Speak Your Mind

*