Boris Vallejo

Η πρώτη μου επαφή με τον Boris Vallejo ήταν το εξώφυλλο του Ultimate Sin άλμπουμ του 1985, του Ozzy Osbourne. Με το που είδα το καταπληκτικό εξώφυλλο με τα κόκκινα και πορτοκαλί χρώματα, έμεινα άφωνος. Η λεπτομέρεια και η απόδοση της γυναικείας φιγούρας σε συνδυασμό με τον δράκο με το κεφάλι του Ozzy ήταν φοβερή. Σίγουρα ήταν κάτι που βλέπαμε συχνά σε heavy metal εξώφυλλα, αλλά το συγκεκριμένο με έκανε να ψάξω περισσότερο τον καλλιτέχνη που το επιμελήθηκε.

Ο Boris Vallejo γεννήθηκε το 1941 και ξεκίνησε ως γιος ενός διακεκριμένου δικηγόρου στη Λίμα του Περού. Άρχισε να ενδιαφέρεται για τις τέχνες σε μικρή ηλικία, αλλά στην αρχή ήθελε να κάνει κάτι τελέιως διαφορετικό οπότε σπούδασε βιολί για επτά χρόνια με την ελπίδα της να γίνει ένας συνθέτης. Παρ ‘όλα αυτά, ο Vallejo γύρισε την πλάτη του στις τέχνες και για δύο χρόνια παρακολούθησε σχολικά μαθήματα προ-ιατρικής. Αργότερα, όπως είπε του φάνηκαν αρκετά χρήσιμα, ειδικά οι μελέτες που έκανε σχετικά με την ανατομία του ανθρώπινου σώματος.

Μετά από δύο χρόνια, και με την ενθάρρυνση των φίλων και συναδέλφων του, οι οποίοι είχαν παρατηρήσει πόσο καλά ζωγράφιζε, γράφτηκε στο τμήμα γραφικών τεχνών του Περού Escuela Nacional de Bellas Artes (Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών), όπου έλαβε μια πενταετή υποτροφία. Δεν άργησε να κερδίσει και ένα χρυσό μετάλλιο για την εξαιρετική δουλειά του. Ήταν 16 ετών όταν πήρε μια προσφορά για να σπουδάσει στη Φλωρεντία, ένα μεγάλο όνειρο για πολλούς, αλλά αρνήθηκε. Ο Vallejo, αφού κέρδισε την εμπισοσύνη πολλών ότι μπορούσε να καταφέρει περισσότερα ως καλλιτέχνης, το 1964 έβαλε σε ένα portofolio μερικές από τις εργασίες του και μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχε την ελπίδα για μια πιο κερδοφόρα καριέρα από ό, τι θα μπορούσε ποτέ να είχε στη Λίμα. Έφτασε με περίπου 80 δολλάρια στο πορτοφόλι του και χωρίς να μπορεί να μιλά καλά αγγλικά. Δεν είχε φίλους, αλλά βοηθήθηκε από μερικούς Περουβιανούς μετανάστες που τον βήθησαν να βρει ένα μέρος για να μείνει. Για μια δοκιμαστική περίοδο έξι μηνών εργάστηκε στο Hartford και αργότερα μετατέθηκε στο γραφείο της Νέας Υόρκης.

Δούλεψε στον εμπορικό τομέα κυρίως της διαφήμισης όπου τα σχέδιά του περιορίζονταν κυρίως σε Χριστουγεννιάτικες κάρτες και αφίσες προϊόντων σε σούπερ μάρκετ. Δοκίμασε διάφορα στυλ μέχρι να καταλήξει στο δικό του. Έμαθε να δουλεύει γρήγορα, να τηρεί τις προθεσμίες, ακόμα και σε δουλειές που δεν τον ενδιέφεραν καλλιτεχνικά. Στην συνέχεια μυήθηκε στον κόσμο των comics, όπου εκεί βρήκε αυτόπου τον ενδιέφερε πραγματικά. Ανακάλυψε ότι μπρούσε να ζωγραφίζει μυώδης ήρωες και φανταστικά τέρατα καλύτερα από γνωστούς κομίστες. Έστειλε μερικά από τις ζωγραφιές του με τέρατα στην Marvel και πήρε θετικές απαντήσεις που του ανέβασαν την αυτοπεποίθηση.

Ένα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία του Vallejo είναι το κλασικό σχέδιο ενός βάρβαρου, άγριου, μαχητή με γυμνασμένο σώμα και μεγάλη δύναμη, χαρακτηριστικά τα οποία μπορεί και να μην είχαν σχέση με τους αληθινά, ιστορικούς βαρβάρους. Αυτό το «κάτι» που τους ξεχωρίζει είναι η απλότητα, η ευγένεια και η αρχοντιά. Εκτός από αυτούς τους χαρακτήρες άλλες ανδρικές μορφές σπάνια εμφανίζονται στις ζωγραφιές του. Οι αντίπαλοι τους είναι συνήθως κάποιο είδος τέρατος, καθαρά φανταστικών, που δημιουργήθηκαν από διάφορες μορφές των τώραεξαφανισμένων ζώων. Σε αυτόν τον περίεργο ζωολογικό κήπο” του Vallejo, συναντάμε μια σειρά από πλάσματα: ένα λεοντοκέφαλο, με ουρά σαύρας και πτερύγια νυχτερίδας που μπορεί να το καβαλάει μια αμαζόνα ή ένα τέρας με έξι πόδια, κεφάλι αετού και σώμα πάνθηρα, καλυμμένο με δέρμα δεινοσαύρου, όπως και μονόκερους, κένταυρους, φτερωτοί δαίμονες ή άλλα μυθολογικά πλάσματα. Η φαντασία είναι αστείρευτη και η ποικιλία των τεράτων μεγάλη.

Οι γυναίκες σχεδόν πάντα είναι άξιοι σύντροφοι των ηρώων αντρών. Αν και μερικές φορές είναι εύθραυστες σκλάβες έχουν πάντα μια ηρωική παρουσία και φυσικά τα ίδια χαρακτηριστικά: πολύ όμορφες με πλούσιες καμπύλες. Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Αν και αυτός ο τύπος θυλυκού αναπαράγεται συνέχεια από τον Boris Vallejo, οι γυναίκες αυτές είναι διαφορετικές από τις ευαίσθητος, κλαψιάρικες φιγούρες που συναντάμε συχνά στις κινηματογραφικές αφίσσες. Στους χαρακτήρες τους υπάρχει μια σκληρότητα που απαιτεί σεβασμό. Τα σώματα τους είναι γυμνασμένα αλλά με ένα φανταστικό και όμορφο τρόπο, και δεν θυμίζουν σώματα αρσιβαρίστριων, αθλητριών πολεμικών τεχνών ή οικοδόμων. Εννοείται ότι δεν θυμίζουν σώματα γυναικών του σήμερα, για τον λόγο ότι είναι πολύ πιο αρρενωπά και οι μύες τους δεν αρμόζουν με τον παραδοσιακό προτύπο της γυναικείας ομορφιάς.

Ο Vallejo σχεδιάζει το background των ζωγραφιών του, συνήθως, πολύ αφηρημένα. Τοποθετεί λίγα μοτίβα και στοιχεία, σε ένα θαμπό φόντο με ομίχλες, και αφύσικα χρωματιστά σύννεφα. Όλα αυτά είναι εντελώς φανταστικά και έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τις πιο ρεαλιστικά σχεδιασμένες φιγούρες των ανθρώπων και τεράτων. Η προχειρότητα του φόντου προέρχεται εν μέρει από τις απαιτήσεις του κάθε σχεδίου. Κάποιες φορές το πάνω τμήμα της εικόνας θα πρέπει να είναι σχεδόν άδειο, έτσι ώστε να υπάρχει χώρος για τον τίτλο του βιβλίου, το όνομα του εκδότη και ίσως μια μικρή διαφήμιση. Έτσι, το κύριως θέμα θα πρέπει να συμπυκνωθεί στα κατώτερα δύο τρίτα του σχεδίου.

Οι εικονογραφήσεις του δεν είναι ποτέ απλές, επίπεδες ή άψυχες. Σε αντίθεση με κάθε άλλο fantasy artist, αυτός συνεχίζει και βρίσκει όλο και περισσότερους τρόπους για να δελεάσει το κοινό του. Η εφευρετικότητα και η ευελιξία του δεν φαίνεται να γνωρίζουν κανένα όριο. Όπως και ο ίδιος λέει: Στα βιβλιοπωλεία υπάρχουν πάντα πολλά βιβλία δίπλα-δίπλα, και είναι συχνά το εξώφυλλο που θα αποφασίσει αν το βιβλίο θα αγοραστεί ή όχι. Ένα επιτυχημένο εξώφυλλο λειτουργεί σαν μαγνήτης για να προσελκύσει τον αγοραστή του.

Σαν επιρροές του ο Boris Vallejo αναφέρει τους ζωγράφους Vermeer, Rembrandt και Leonardo στα πρώτα του χρόνια όπου μελετούσε τις τεχνικές τους, ενώ τελευταία λατρεύει τα έργα των Ισπανών Murillo και Velizquez. Ο ίδιος δεν περιμένει ότι τα μουσεία ή γκαλερί, κάποια μέρα θα έχουν έργα του, γιατί σήμερα οι εφαρμοσμένες τέχνες συνήθως ανήκουν στην κατηγορία των εμπορικών έργων τέχνης. Όμως ένας εκπληκτικός αριθμός των βιβλίων που δημοσιεύονται κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι γύρω στα 50 με 60 χιλιάδες. Όλα τα βιβλία, χρειάζονται ένα έξυπνο, εντυπωσιακό εξώφυλλο. Μια δελεαστική εικονογράφηση μπορεί να κάνει την διαφορά και άνετα μπορεί βα ειπωθεί ότι ο Boris Vallejo είναι ο βασιλιάς των εξώφυλλων, είτε είναι αυτό βιβλίο, μουσικό άλμπουμ, ταινία ή οτιδήποτε άλλο.

Έχουν κυκλοφορήσει πολλά βιβλία με εικονογραφήσεις του όπου κάποιος μπορεί να δει ολοκληρωμένη την δουλειά του: Imaginistix (2006), The Fabulous Women of Boris Vallejo and Julie Bell (2006), Boris Vallejo and Julie Bell: The Ultimate Collection (2005), Twin Visions (2002), Titans (aka Superheroes): The Heroic Visions of Boris Vallejo and Julie Bell, Fantasy Workshop, Sketchbook, Dreams: The Art of Boris Vallejo (1999), Ladies, Fantasy Art Techniques (1985), Mirage (1982, reprinted 1996 & 2001), The Fantastic Art of Boris Vallejo (1980) ή μπορεί να μπει στο official site που έχει με την επίσης εικονογράφο σύζυγο του Julie Bell.

PSfiris About PSfiris

Ξεκίνησα από Μίκυ Μάους, έφτασα στους σούπερ ήρωες και συνεχίζω ακόμα παραπέρα. Μόνο που χρειάζομαι και άλλες βιβλιοθήκες για να τα χωρέσω όλα. Πιστεύω ότι υπάρχουν εξωγήινοι και ελπίζω σε μια zombie apocalypse, αν και θα την περνούσα κρυμμένος κάπου. Έζησα τα 80′ς, οπότε ότι είναι retro αξίζει την προσοχή μου.

Speak Your Mind

*