Best Movies from Comics 1970-1990

5. Tales from the Crypt (1972)

Βασισμένο στο ομώνυμο κόμικ της δεκαετίας του 50, με ιστορίες τρόμου, είναι η ταινία του 1972 που σκηνοθέτησε ο Freddie Francis. Είναι χωρισμένη σε 5 διαφορετικά μέρη, που καθένα από αυτά είναι μια μικρή ιστορία. Στο φιλμ, 5 ξένοι ανακαλύπτουν σε ένα μαυσωλείο τον γνωστό Crypt Keeper, ο οποίος θα τους διηγηθεί 5 ιστορίες με απροσδόκητο τέλος. Στο Tales from the Crypt ακολουθείται η ίδια συνταγή με τα Amazing Stories και Twilight Zone όπου διάφοροι χαρακτήρες μπλέκουν σε παράξενες ιστορίες όπου συνήθως δεν έχουν καλό τέλος. Η απουσία του happy end είναι που κάνει το Tales from the Crypt πρωτότυπο. Πλησιάζει αρκετά την ατμόσφαιρα του κόμικ και θυμίζει τις παλιές ταινίες τρόμου που βλέπαμε την δεκαετία του 80 σε βίντεο κασέτες, οι οποίες ομολογουμένως ήταν και πιο τρομαχτικές από τις σημερινές.

4. TheFlash(1990)

Ο ταχύτατος σούπερ ήρωας της DC, o Flash είχε την τιμητική του σε αυτή την σειρά 22 επεισοδίων που παίχτηκε στην τηλεόραση το 1990. Βασισμένη στην περίοδο του Barry Allen ως την μυστική ταυτότητα του Flash, αφορούσε τις περιπέτειες ενός επιστήμονα που μετά από ένα ατύχημα στο εργαστήριο του, αντί να σκοτωθεί ή να αρρωστήσει βαριά από τις ακτινοβολίες όπως γίνεται συνήθως, αποκτά την ικανότητα να κινείται με ταχύτητες ασύλληπτες από το ανθρώπινο νου.

Φορώντας έτσι μια ειδικά διαμορφωμένη κόκκινη στολή που αντέχει τις υψηλές ταχύτητες, χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του για την καταπολέμηση του εγκλήματος. Στο ένα χρόνο που παίχτηκε, ο Flash θα αντιμετωπίσει εκτός από φιλόδοξους εγκληματίες, αρκετούς σούπερ κακοποιούς, γνωστούς από τα κόμικ όπως ο Trickster, ο Prank, o Captain Cold, o Mirror Master και άλλοι. Η σειρά ήταν σκοτεινή με πολύ καλό σενάριο πιστό στο κόμικ, τα εφέ της ταχύτητας του Flash ταίριαζαν απόλυτα και η κόκκινη στολή ήταν φοβερή. Το υψηλό όμως κόστος των επεισοδίων ανάγκασε την διακοπή της. Αξίζει να αναφερθεί ότι το main theme ανήκει στον Danny Elfman γνωστό από τη μουσική του στις ταινίες του Tim Burton.

3. Superman 2 (1980)

Το sequel του Superman γυρίστηκε στην αρχή από τον Richard Donner και αργότερα ολοκληρώθηκε από τον παραγωγό Richard Lester. Πριν ακόμα τελειώσει το μοντάζ του πρώτου, άρχισαν τα γυρίσματα της συνέχειας. Αυτό βέβαια δεν το εμπόδισε από το να γίνει παγκόσμια επιτυχία και όχι χωρίς λόγο. Ο Christopher Reeve επιστρέφει σαν Superman και εδώ αντιμετωπίζει 3 εγκληματίες από τον Κρύπτον, που ξεφεύγουν από την φυλακή που ήταν κλεισμένοι για χρόνια και καταλήγουν στην Γη για να την κατακτήσουν και να πάρουν εκδίκηση από τον γιο του υπεύθυνου για την φυλάκιση τους. Δηλαδή τον KalEl/Superman. Η Lois Lane ανακαλύπτει ότι ο συνάδελφος της Clark Kent είναι ο Superman και αυτός για να μπορέσει να μείνει μαζί της απαρνείται τις δυνάμεις του και γίνεται ένας τρωτός γήινος. Το timing όμως δεν μπορούσε να είναι χειρότερο, γιατί οι 3 σούπερ εγκληματίες με την βοήθεια του ιδιοφυούς Lex Luthor σχεδιάζουν την κατάκτηση του πλανήτη. Το κάστ είναι παρόμοιο με την πρώτη ταινία και η προσθήκη των 3 Κρυπτοριανών το ανεβάζει. Η ταινία για πολλούς θεωρείται καλύτερη της πρώτης. Σίγουρα όμως ανήκει στο top 5 και όποιος έχει αντίθετη γνώμη, “Kneel before Zod.”

2. Superman (1978)

Πολλοί θα το έβαζαν στο νούμερο 1 αλλά κατά την γνώμη μου είναι για πολύ λίγο στο 2. Είναι η καλύτερη ταινία Superman που έχει γίνει ή θα γίνει. Είναι η πρώτη φορά που ταυτίζεται ο Man of Steel με τον Christopher Reeve. Σχεδόν τα πάντα στην ταινία είναι απίθανα. Τι να πρωτοθυμηθείς από την ταινία αυτή; Το διαχρονικό score του John Williams; Τον Gene Hackman σαν τον αρχικακοποιό Lex Luthor; Το origin σενάριό του; Η DC είχε κάνει μια λίστα από ηθοποιούς που θεωρούσε ικανούς για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Οι Al Pacino, James Caan, Steve McQueen, Clint Eastwood ήταν, όσο και αν φαίνεται περίεργο, οι πιο πιθανοί για τον ρόλο. Επίσης πριν το σκηνοθετήσει ο Richard Donner, υποψήφιοι ήταν ο Francis Ford Coppola, o Sam Peckinpah, o George Lucas και άλλα γνωστά ονόματα της εποχής. Διάσημη είναι και η αμοιβή, 19 εκ. δολλάρια, που πήρε ο Marlon Brando για μερικά λεπτά ρόλου στην ταινία.

Η ιστορία αρχίζει με την καταστροφή του Κρύπτον και το μωρό Kal El να στέλνεται από τους γονείς του στην Γη για να γλιτώσει. Μεγαλώνει από τους Jonathan και Martha Kent στη Smallville και αργότερα θα μετακομίσει στη Metropolis για να εργαστεί σαν Clark Kent στην εφημερίδα Daily Planet όπου θα είναι κρυφά ερωτευμένος με την συνάδελφό του και διάσημη ρεπόρτερ Lois Lane. Θα εμφανιστεί σαν Superman και θα αντιμετωπίσει τον Lex Luthor και θα μάχεται για την σωτηρία της Γης από κάθε είδους απειλή. H τεράστια επιτυχία, επηρέασε και τα κόμικ της Dc όπου υιοθέτησαν πολλά από τα στοιχεία της ταινίας. Το S της στολής που ήταν οικόσημο της οικογένειας των El στον Κρύπτον, η βασιζόμενη στους κρυστάλλους τεχνολογία του Κρύπτον, η Lois ήταν η πρώτη που τον ονόμασε Superman, ήταν μερικά από αυτά. Ο Christopher Reeve θα περάσει στην ιστορία και όλοι θα τον θυμούνται για αυτό το ρόλο. Εμφανίσιμος, γυμνασμένος, αρρενωπός με επιβλητικό και διαπεραστικό βλέμμα ήταν ο κατάλληλος Superman. Η φράση “I’m here to fight for truth, justice, and the American way” ποτέ δεν θα ακουγόταν πιο ταιριαστή σε ταινία για σούπερ ήρωες.

1. Batman(1989)

Και περνάμε στην καλύτερη κατά την γνώμη μου ταινία μεταφορά από κόμικ. Το Batman του 1989 το θεωρώ ανώτερο ακόμα και από σημερινές παραγωγές. Σκηνοθετημένο από τον Tim Burton έχει όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον εκκεντρικό σκηνοθέτη. Η Gotham City είναι σκοτεινή, μεγαλοπρεπής και δίνει μια γκόθικ ατμόσφαιρα που θυμίζει την Metropolis του Fritz Lang. Υπεύθυνος για τη μουσική επένδυση της ταινίας είναι φυσικά ο μόνιμος συνεργάτης του Burton, Danny Elfman ο οποίος, αν και πρώτη φορά σε μεγάλου μπάτζετ φιλμ, δίνει τον καλύτερό του εαυτό με κομμάτια για κάθε στιγμή της ταινίας. Εκτός από το ορχηστρικό soundtrack του Elfman κυκλοφορεί και soundtrack με τραγούδια του Prince που ακούγονται στην ταινία. Και τα δύο γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Η στολή του Batman ξανασχεδιάστηκε από την αρχή και από την γκρι-μπλε του κόμικ, παρουσιάζεται ολόμαυρη με κίτρινη ζώνη και σήμα που ξεχωρίζει. Αν δεν κάνω λάθος είναι η πρώτη φορά που ο Batman φορά μαύρη στολή. Φοβερή δουλειά γίνεται από το σχεδιαστικό τμήμα, όπου μια Chevrolet Impala, με τμήματα αεροσκαφών και αρκετές δόσεις εξπρεσιονισμού μεταμορφώνεται σε ένα τρομερό batmobile που παραμένει το καλύτερο όλων των ταινιών.

Ο MichaelKeaton δίνει έναν προβληματισμένο με μια δόση ψυχοπάθειας, BruceWayne και σαν Batman, έχει αυτό το βλέμμα μέσα από την μάσκα, που δεν το είχαν οι μετέπειτα ηθοποιοί. Δεν άρεσε σε πολλούς, γιατί δεν ήταν αρκετά ψηλός, γυμνασμένος ή εμφανίσιμος για Bruce Wayne αλλά έπεισε και τα κατάφερε στο ρόλο αυτό. Την παράσταση όμως την έκλεψε ο JackNickolson σαν Joker.

Έδωσε στον γελωτοποιό του εγκλήματος μια ερμηνεία γεμάτη μαύρο χιούμορ, τρέλα και κόμικ χαρακτήρα, που μπορεί να μην ήταν τόσο ψυχοπαθής όσο του HeathLedger, αλλά ήταν ότι έπρεπε γι’ αυτό. Η ταινία ήταν πολύ σκοτεινή όσο και ο κόσμος του Batman. Έχουμε την συνεχή διαμάχη του καλού με το κακό, μέσα από τις προσπάθειες του Joker να βλάψει την Gotham City και τον Batman να προσπαθεί να τον σταματήσει. Επίσης καταλαβαίνουμε ότι ο Joker είναι υπεύθυνος για την δημιουργία του Batman και αντίστροφα. Η σκηνή, που ένας νεαρός JackNapier και μετέπειτα Joker ήταν αυτός που δολοφόνησε τους γονείς του Bruce Wayne, ήταν αντίθετη με το comic origin του Batman, άλλα είναι μια μικρή λεπτομέρεια στην όλη ταινία. Επίσης δεν χρησιμοποιήθηκαν καθόλου computerized εφέ με πράσινες (George Lucas) οθόνες και όλη η Gotham, το batmobile, το batwing ήταν αληθινά σκηνικά και κατασκευάστηκαν από την αρχή για την ταινία. Αυτό τους δίνει ένα βάθος και μια αληθοφάνεια, που οι σημερινές στηριζόμενες στα εφέ, 3D ταινίες με σούπερ ήρωες δεν το έχουν, όσο εντυπωσιακές και αν είναι. Η καλύτερη Batman και μεταφορά από κόμικ ταινία μέχρι σήμερα. Για το τέλος μια αγαπημένη μου σκηνή από την ταινία!

PSfiris About PSfiris

Ξεκίνησα από Μίκυ Μάους, έφτασα στους σούπερ ήρωες και συνεχίζω ακόμα παραπέρα. Μόνο που χρειάζομαι και άλλες βιβλιοθήκες για να τα χωρέσω όλα. Πιστεύω ότι υπάρχουν εξωγήινοι και ελπίζω σε μια zombie apocalypse, αν και θα την περνούσα κρυμμένος κάπου. Έζησα τα 80′ς, οπότε ότι είναι retro αξίζει την προσοχή μου.

Speak Your Mind

*